พระราชกฤษฎีกา กำหนดป่าควนพลอง ในท้องที่ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นป่าคุ้มครอง พุทธศักราช 2484

พระราชกฤษฎีกา

กำหนดป่าควนพลอง ในท้องที่ตำบลช้างกลาง

อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นป่าคุ้มครอง

พุทธศักราช ๒๔๘๔

                       

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)

อาทิตย์ทิพยอาภา

พล.อ. พิชเยนทร โยธิน

ตราไว้ ณ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๘๔

เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรกำหนดป่าควนพลอง ในท้องที่ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นป่าคุ้มครอง

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองและสงวนป่า พุทธศักราช ๒๔๘๑ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกากำหนดป่าควนพลอง ในท้องที่ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นป่าคุ้มครอง พุทธศักราช ๒๕๘๔”

มาตรา ๒[๑]  ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้เมื่อพ้นกำหนดสามสิบวัน นับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ป่าควนพลอง ในท้องที่ตำบลช้างกลาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ภายในเขตดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นป่าคุ้มครอง

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

มณฑาทิพย์/พิมพ์

๙ กันยายน ๒๕๔๖

นิลวรรณ แก้ไข

๑๐ กันยายน ๒๕๔๖

A

นวพร แก้ไข

๑๘ กันยายน ๒๕๔๖

B

[๑] รก.๒๔๘๔/-/๑๗๐๓/๒๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๔