คลังหมวดหมู่ : ‘กฎหมายลูก’

พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้าม พ.ศ. 2497

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากของป่าบางชนิดมีคุณภาพ

ดี บางชนิดมีราคาสูง และบางชนิดก็หายาก ซึ่งมีบุคคลนิยมเก็บหานำออกมาเพื่อการค้าหรือประกอบ

การอุตสาหกรรมเป็นปริมาณมาก และการเก็บหาของป่าดั่งกล่าวนี้ได้กระทำไปโดยมุ่งหวังที่จะได้ของป่า

เป็นปริมาณมากแต่ถ่ายเดียว หาได้คำนึงถึงความเสียหายแก่พืชพันธุ์แห่งของป่าแต่อย่างใดไม่ เช่น ใช้วิธี

การเก็บหาของป่าซึ่งขัดต่อหลักวิชาการ ทั้งนี้ เพื่อความสดวกหรือมุ่งหวังที่จะได้ของป่านั้นเป็นปริมาณ

มากจนเกินกำลังแห่งการยังผล อันเป็นไปตามธรรมชาติแห่งป่าไม้ เป็นเหตุให้ต้นไม้อันเป็นแหล่งกำเนิด

ของป่านั้นเป็นอันตรายหรือเสื่อมสลายสูญสิ้นพันธุ์ไป จึงเป็นการจำเป็นและสมควรที่จะกำหนดของป่าหวง

ห้ามในท้องที่จังหวัดต่าง ๆ เสียใหม่ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมบำรุงรักษาพืชพันธุ์แห่งของป่าสืบไป

พระราชกฤษฎีกาเพิกถอนของป่าหวงห้ามบางชนิด พ.ศ. 2501

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่

จังหวัดกาญจนบุรี ได้กำหนดไม้ไผ่และไม้รวกทุกชนิดเป็นของป่าหวงห้ามไว้ตามพระราช

กฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้าม พ.ศ.2497 เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกแก่ราษฎร

ในท้องที่จังหวัดกาญจนบุรี จะได้ใช้ไม้ไผ่และไม่รวกมาทำการปลูกสร้างบ้านเรือนอยู่อาศัย

หรือทำรั้วเพื่อป้องกันภยันตรายหรือใช้ทำประโยชน์อย่างอื่นๆ โดยไม่ต้องรับอนุญาตและ

ไม่ต้องเสียค่าภาคหลวงอีกต่อไป สมควรที่จะเพิกถอนไม่ไผ่และไม่รวกทุกชนิดซึ่งกำหนด

เป็นของหวงห้ามในท้องที่จังหวัดกาญจนบุรี ตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวนั้นเสีย

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2505

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากของป่าบางชนิดมีคุณ

ภาพดี บางชนิดมีราคาสูงและบางชนิดก็หายาก ซึ่งมีบุคคลนิยมเก็บหานำออกมาเพื่อการค้าหรือ

ประกอบการอุตสาหกรรมเป็นปริมาณมาก และการเก็บหาของป่าดังกล่าวนี้ ได้กระทำไปโดยมุ่งหวังที่จะ

ได้ของป่าเป็นปริมาณมากแต่อย่างเดียว หาได้คำนึงถึงความเสียหายแก่พืชพันธุ์แห่งของป่าแต่อย่างใด

ไม่ เป็นเหตุให้ต้นไม้อันเป็นแหล่งกำเนิดของป่านั้นเป็นอันตราย หรือเสื่อมสลายสูญพันธุ์ไป จึงเป็น

การจำเป็นและสมควรที่จะกำหนดของป่าหวงห้ามในท้องที่จังหวัดต่าง ๆ เสียใหม่ เพื่อประโยชน์ใน

การควบคุมบำรุงรักษาพืชพันธุ์แห่งของป่าสืบไป

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากของป่าบางชนิดมีคุณ

ภาพดี บางชนิดมีราคาสูงและบางชนิดก็หายาก ซึ่งมีบุคคลนิยมเก็บหานำออกมาเพื่อการค้าหรือ

ประกอบการอุตสาหกรรมเป็นปริมาณมาก และการเก็บหาของป่าดังกล่าวนี้ ได้กระทำไปโดยมุ่งหวังที่จะ

ได้ของป่าเป็นปริมาณมากแต่อย่างเดียว หาได้คำนึงถึงความเสียหายแก่พืชพันธุ์แห่งของป่าแต่อย่างใด

ไม่ เป็นเหตุให้ต้นไม้อันเป็นแหล่งกำเนิดของป่านั้นเป็นอันตราย หรือเสื่อมสลายสูญพันธุ์ไป จึงเป็น

การจำเป็นและสมควรที่จะกำหนดของป่าหวงห้ามในท้องที่จังหวัดต่าง ๆ เสียใหม่ เพื่อประโยชน์ใน

การควบคุมบำรุงรักษาพืชพันธุ์แห่งของป่าสืบไป

พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้าม พ.ศ. 2505

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากของป่าบาง

ชนิดมีคุณภาพดี บางชนิดมีราคาสูงและบางชนิดก็หายากซึ่งมีบุคคลนิยมเก็บหานำ

ออกมาเพื่อการค้าหรือประกอบการอุตสาหกรรมเป็นปริมาณมาก และการเก็บหาของป่า

ดังกล่าวนี้ ได้กระทำไปโดยมุ่งหวังที่จะได้ของป่าเป็นปริมาณมากแต่อย่างเดียว

หาได้คำนึงถึงความเสียหายแก่พืชพันธุ์แห่งของป่าแต่อย่างใดไม่ เป็นเหตุให้

ต้นไม้อันเป็นแหล่งกำเนิดของป่านนเป็นอันตราย หรือเสื่อมสลายสูญสิ้นพันธุ์ไป

จึงเป็นการจำเป็นและสมควรที่จะกำหนดของป่าหวงห้ามในท้องที่จังหวัดต่าง ๆ เสีย

ใหม่ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมบำรุงรักษาพืชพันธุ์แห่งของป่าสืบไป

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2510

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ ตามที่ได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนด

ไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505 แล้วนั้น บัดนี้ปรากฏว่า ยังมีไม้บางชนิดมีคุณภาพดี บางชนิดมีราคาสูง และ

บางชนิดก็หายาก ซึ่งมีบุคคลนิยมทำออกมา เพื่อการค้า หรือประกอบการอุตสาหกรรม และการทำไม้

ดังกล่าวนี้ได้กระทำไปโดยมุ่งหวังที่จะได้ไม้เป็นปริมาณมาก หาได้คำนึงถึงความเสียหายของพันธุ์ไม้แต่

อย่างใดไม่ เป็นเหตุให้ไม้ชนิดดีมีค่าหรือหายากเป็นอันตราย หรือสูญสิ้นไป จึงจำเป็นที่จะตรา

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้ามในท้องที่บางจังหวัดเพิ่มขึ้น

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517

มายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากเห็นสมควรกำหนดให้ไม้

ปอกะเจียน หรือกะเจียน หรือหมากแฮด หรืออีแรด และไม้แสนตาล้อม ในท้องที่จังหวัดต่าง ๆ ใน

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และไม้ขะเจ๊าะ หรือสาธร หรือกะพี้เขาควาย ในท้องที่จังหวัดต่าง ๆ ใน

ภาคใต้ เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช 2484 จึงจำเป็น

ต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2517

หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากชื่อไม้หวงห้ามตามบัญชีท้ายพระ

ราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2510 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนด

ไม้หวงห้าม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517 บางชื่อไม่ครอบคลุมถึงไม้ชนิดที่ทางราชการประสงค์จะควบคุมและ

บางชื่อไม่ถูกต้อง สมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้ครอบคลุมถึงไม้ชนิดที่ทางราชการประสงค์จะควบคุม และให้ถูก

ต้อง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ขึ้น

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2520

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากไม้ไผ่เป็นวัตถุดิบที่สำคัญ

สำหรับอุตสาหกรรมผลิตเยื่อกระดาษ ควรกำหนดให้ไม้ดังกล่าวเป็นไม้หวงห้ามในบางท้องที่ เพื่อการ

อนุญาตหรือให้สัมปทานสำหรับอุตสาหกรรมประเภทนี้ อันจะเป็นการส่งเสริมการลงทุนเพื่อการอุตสาหกรรม

ผลิตเยื่อกระดาษให้กว้างขวางยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530

หมายเหตุ:-เหตุผลโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดไม้หวงห้ามเสียใหม่

ให้ใช้บังคับในท้องที่ทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักร เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการ

ควบคุมไม้หวงห้ามไม่สับสนยุ่งยากและได้ผลดียิ่งขึ้น ประกอบกับในปัจจุบันไม้บางชนิดที่มิได้กำหนดเป็นไม้

หวงห้ามมาก่อนกลับเป็นไม้มีค่ายากและนิคมนำออกโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายของพันธุ์ไม้ ดังนั้น เพื่อ

มิให้ไม้ชนิดดีมีค่าหายากเป็นอันตรายหรือสูญสิ้นไปสมควรกำหนดให้ไม้บางชนิดเป็นไม้หวงห้ามรวมทั้งเปลี่ยน

แปลงประเภทไม้หวงห้ามบางชนิดที่ได้กำหนดไว้แล้วเสียใหม่ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน

จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง