คลังหมวดหมู่ : ‘กฎหมายลูก’

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2511

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ เนื่องจากกรมชลประทานจะดำเนิน

การก่อสร้างการชลประทานโครงการแม่กลองใหญ่ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกากำหนดเขต

ที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัด

นครปฐม จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดเพชรบุรี เพื่อให้เจ้าหน้าที่เข้าไป

ทำการสำรวจที่ดินที่จะใช้ในการนี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงจังหวัด สายพระประโทน-ดอนยายหอม-บ้านแพ้ว-บ้านบ่อ ในท้องที่อำเภอเมืองนครปฐม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐมและอำเภอบ้านแผ้ว อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2516

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เพื่อประโยชน์ในการหลวง

จังหวัด สายพระประโทน – ดอนยายหอม – บ้านแผ้ว – บ้านบ่อ ในท้องที่อำเภอเมืองนครปฐม

อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และอำเภอบ้านแพ้ว อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัด

สมุทรสาคร ซึ่งได้กระทำการสำรวจที่ที่ต้องเวนคืนบางส่วนเสร็จแล้วแต่ไม่พร้อมที่จะออกพระราช

บัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้าง

ไว้ก่อนตามความในประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๙๕ ลงวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๕

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2527

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากการนิคม

อุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจะดำเนินการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม เพื่อส่งเสริมให้มีการลงทุน

ภายในประเทศมากขึ้น และเพื่ออำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุน ในท้องที่

อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ในการนี้สมควรให้เจ้าหน้าที่ได้มีอำนาจ

เข้าไปทำการสำรวจที่ดินที่จะใช้ในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่จังหวัดสุพรรรบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2528

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากกรมชลประทานได้

ทำการก่อสร้างการชลประทานโครงการแม่กลองใหญ่ โดยสร้างเขื่อนวชิรลงกรปิดกั้นลำน้ำแม่

กลองขึ้นที่ตำบลม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี เสร็จแล้ว และกำลังทำการก่อสร้างระบบ

การส่งน้ำ ระบบการระบายน้ำและระบบป้องกันน้ำเค็ม ซึ่งประกอบด้วยคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลอง

ซอย และสร้างอาคารชลประทานกับขุดคลองระบายน้ำ และสร้างคันกั้นน้ำเค็มด้วย เพื่อส่งน้ำไป

ช่วยเหลือพื้นที่เพาะปลูกบริเวณลุ่มน้ำแม่กลองเนื้อที่ประมาณ ๒,๖๐๐,๐๐๐ ไร่ และสามารถช่วย

เหลือพื้นที่เพาะปลูกพืชในฤดูแล้งได้อีกประมาณ ๑,๕๐๐,๐๐๐ ไร่ พร้อมทั้งช่วยบรรเทาอุทกภัย

บริเวณทุ่งราบทั้งสองฝั่งของแม่น้ำกลองกับป้องกันน้ำเค็มที่เข้าปากกทางแม่น้ำแม่กลอง และตาม

ลำคลองตอนชายทะเลที่น้ำเค็มเคยขึ้นถึงในฤดูแล้ง เพื่อเป็นการอนุรักษ์ดินให้สามารถใช้เพาะ

ปลูกได้อีกด้วย ในการนี้สมควรให้เจ้าหน้าที่ได้มีอำนาจเข้าไปทำการสำรวจที่ดินที่จะใช้ในการ

ก่อสร้าง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2531

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากกรมชลประทานจะ

ปรับปรุงการชลประทานโดยขยายเขตหัวงานประตูระบายน้ำบางพระ ตามโครงการส่งน้ำและบำรุง

รักษาภาษีเจริญซึ่งเป็นโครงการผันน้ำจากลุ่มน้ำแม่กลองไปยังลุ่มน้ำเจ้าพระยา โดยก่อสร้างสถานี

สูบน้ำถาวร ในท้องที่ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เพื่อสูบน้ำเข้าคลอง

ภาษีเจริญ อันจะเป็นการส่งเสริมการเพาะปลูกพืชในเขตโครงการดังกล่าวซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ

๒๐๐,๐๐๐ไร่ และสนับสนุนโครงการปลูกพืชครั้งที่สอง โดยลดพื้นที่นาปรังลงประมาณ ๔๐,๐๐๐

ไร่ และเพิ่มพื้นที่ปลูกพืชเศรษฐกิจทดแทนอีกประมาณ ๑๕๐,๐๐๐ ไร่ และเพื่อช่วยผลักดัน

น้ำเค็มในแม่น้ำท่าจีนมิให้ก่อความเสียหายแก่พื้นที่เพาะปลูก เพื่อเพิ่มปริมาณน้ำดิบในแม่น้ำ

เจ้าพระยาไว้ใช้ในการผลิตน้ำประปาของการประปานครหลวง และเพื่อระบายน้ำจากคลองภาษี

เจริญอันจะเป็นการป้องกันน้ำท่วมกรุงเทพมหานคร ในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่

จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้

ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ

อสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3236 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 325 (หัวโพ)-บรรจบทางหลวง จังหวัดหมายเลข 3097 ในท้องที่จังหวัดราชบุรี และจังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2531

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะ

ต้องสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๓๒๓๖ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๕ (หัวโพ) –

บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๓๐๙๗ ในท้องที่อำเภอบางแพ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัด

ราชบุรี และอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การ

จราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภค ในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะ

เวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำ

การสำรวจ เพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้อง

ตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร และอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร และเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2540

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะ

ต้องสร้างถนนสายเชื่อมระหว่างถนนเพชรเกษมกับถนนเศรษฐกิจ ๑ (ง) ตามผังเมืองรวมเมือง

กระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ในท้องที่อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร และเขตหนอง

แขม กรุงเทพมหานคร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอัน

เป็นกิจการสาธารณูปโภค ในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดัง

กล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อ

ทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราช

กฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3091 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (อ้อมน้อย)-สมุทรสาคร ในท้องที่ จังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2532

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็น

จะต้องขยายทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๓๐๙๑ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔

(อ้อมน้อย) – สมุทรสาคร ในท้องที่อำเภอกระทุ่มแบน และอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัด

สมุทรสาคร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการ

สาธารณูปโภค ในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้

เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อทราบข้อเท็จจริง

เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกา กำหนดบริเวณที่ดินป่าแม่ท่าแพ ป่าแม่พันลำ และป่าแม่มอก ในท้องที่ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง และบริเวณที่ดินป่าแม่พันลำ และป่าแม่มอกในท้องที่ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม ตำบลตลิ่งชัน อำเภอ บ้านด่านลานหอย ตำบลนาขุนไกร อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย ตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปางให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า พ.ศ. 2544

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากป่าแม่ท่าแพ ป่าแม่พันลำ และป่าแม่มอก ในท้องที่ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง และบริเวณที่ดินป่าแม่พันลำ และป่าแม่มอก ในท้องที่ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม ตำบลตลิ่งชัน อำเภอบ้านด่านลานหอย ตำบลนาขุนไกร อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย ตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง เนื้อที่ประมาณ ๒๑๓,๑๗๑ ไร่ มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อน สภาพป่าเป็นป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าเต็งรัง และทุ่งหญ้า ที่มีความอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติ มีแหล่งน้ำแหล่งอาหารของสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์ มีสัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครองอาศัยอยู่หลายชนิด เช่น หมี เสือ กวาง เก้ง เลียงผา สุนัขจิ้งจอก อีเห็น ลิง ชะนี ลิงลม ไก่ป่า นกขุนทอง นกแก้ว นกกระราง และงูชนิดต่าง ๆ เป็นต้น เป็นแหล่งกำเนิดของลำห้วยต่าง ๆ ที่ไหลลงสู่แม่น้ำยม และมีพันธุ์ไม้ที่มีค่าทางเศรษฐกิจ เช่น สัก แดงประดู่ มะค่าโมง ยาง เต็ง รัง เหียง พลวง และตะแบก เป็นต้น ฉะนั้น เพื่อรักษาไว้ซึ่งพันธุ์สัตว์ป่าและพื้นที่ป่าให้เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าโดยปลอดภัยรวมทั้งเป็นการรักษาแหล่งต้นน้ำลำธารและป่าไม้ที่มีอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ให้คงอยู่อย่างถาวรตลอดไป สมควรกำหนดบริเวณที่ดินดังกล่าวให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. ๒๕๓๕ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากป่าไม้เป็นทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญยิ่งของชาติ และรัฐบาลได้กำหนดจุดหมายไว้ในแผนพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติว่า จะสงวนป่าไม้ไว้เป็นเนื้อที่ประมาณร้อยละ ๕๐ แห่งเนื้อที่ประเทศไทย คือ เป็นเนื้อที่ป่าสงวนรวมประมาณ ๒๕๐,๐๐๐ ตารางกิโลเมตร หรือ ๑๕๖ ล้านไร่

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง