หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามที่มีกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๓๐ (พ.ศ. ๒๕๑๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๗ ซึ่งกำหนดให้ป่าเขาหลวง ในท้องที่ตำบลบ้านด่าน ตำบลลานหอย อำเภอบ้านด่านลานหอย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย และตำบลบ้านป้อม ตำบลศรีคีรีมาศ ตำบลสามพวง อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย เป็นป่าสงวนแห่งชาติ และได้มีการเพิกถอนพื้นที่บางส่วนโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖๑๘ (พ.ศ. ๒๕๑๖)ฯ นั้น เนื่องจากกรมป่าไม้มีความประสงค์จะเพิกถอนพื้นที่บางส่วน เพื่อมอบให้กรมส่งเสริมสหกรณ์เข้าดำเนินการจัดสรรที่ดินให้ราษฎรเข้าทำกิน และในปัจจุบันได้มีการกำหนดพื้นที่บางส่วนของเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าเขาหลวง ให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชกฤษฎีกากำหนดที่ดินป่าเขาหลวง ในท้องที่ตำบลบ้านด่าน ตำบลลานหอย อำเภอบ้านด่านลานหอย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย และตำบลบ้านป้อม ตำบลศรีคีรีมาศ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๒๓ นอกจากนั้นได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองใหม่ โดยตั้งตำบลวังตะคร้อ อำเภอบ้านด่านลานหอย และตำบลนาเชิงคีรี ตำบลบ้านน้ำพุ ตำบลหนองจิก อำเภอคีรีมาศ เพิ่มขึ้น สมควรยกเลิกกฎกระทรวงดังกล่าว และกำหนดให้ป่าแปลงนี้เป็นป่าสงวนแห่งชาติขึ้นใหม่ โดยเพิกถอนพื้นที่บางส่วนดังกล่าว และกันพื้นที่ส่วนที่เป็นอุทยานแห่งชาติออกจากเขตป่าสงวนแห่งชาติ เนื้อที่รวมกันประมาณ ๑๙๐,๕๒๕ ไร่ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖๔ (พ.ศ. ๒๕๑๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๗ ที่กำหนดให้ป่าแม่เมาะ ในท้องที่ตำบลบ้านดง อำเภอเมืองลำปาง และตำบลหัวเสือ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง เป็นป่าสงวนแห่งชาติ ได้ระบุชื่อท้องที่และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติไม่ถูกต้องตามความเป็นจริง และพื้นที่บางส่วนของป่าแม่เมาะทับซ้อนกับป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่จาง (ตอนขุน) ประกอบกับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ขอใช้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่เมาะ บางส่วน เนื้อที่ประมาณ ๑,๙๑๖ ไร่ เพื่อรองรับผู้อพยพที่ได้รับผลกระทบจากโครงการขยายเหมืองแม่เมาะและโครงการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำแม่จาง ดังนั้น เพื่อกำหนดชื่อท้องที่และแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงให้ถูกต้องตามความเป็นจริง และกำหนดเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าแม่เมาะเสียใหม่เพื่อมิให้ทับซ้อนกับป่าสงวนแห่งชาติ ป่าแม่จาง (ตอนขุน) รวมทั้งกันพื้นที่ส่วนที่จัดสรรให้กับผู้ที่ได้รับผลกระทบจากโครงการขยายเหมืองแม่เมาะและโครงการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำแม่จางออกจากเขตป่าสงวนแห่งชาติเพื่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะได้ดำเนินการออกเอกสารสิทธิ์ให้กับผู้อพยพต่อไปได้ สมควรยกเลิกกฎกระทรวงดังกล่าว และกำหนดป่าแปลงนี้เป็นป่าสงวนแห่งชาติขึ้นใหม่ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติพัฒนาที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๑ บัญญัติให้ผู้ใดประสงค์จะให้กรมพัฒนาที่ดินดำเนินการปรับปรุงดินหรือที่ดินหรือการอนุรักษ์ดินและน้ำเป็นการเฉพาะรายเพื่อการเกษตรกรรมของเกษตรกร ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข และอัตราค่าใช้จ่ายตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๐)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง

กฎกระทรวงเกษตราธิการ

(ฉบับที่ ๓)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง

พุทธศักราช

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจาก มาตรา ๑๓ จัตวา แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗ กำหนดให้เจ้าพนักงานต้องแสดงบัตรประจำตัวเมื่อบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องร้องขอ และบัตรประจำตัวเจ้าพนักงานต้องเป็นไปตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงต้องออกกฎกระทรวงนี้เพื่อกำหนดแบบบัตรประจำตัวเจ้าพนักงานขึ้นไว้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการ ชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗ ให้ยกเลิกค่าบำรุงทางน้ำชลประทาน ฉบับเดิมและให้ใช้บัญชีฉบับใหม่แทน จึงเห็นสมควรออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าบำรุงทางน้ำชลประทาน และอัตราค่าธรรมเนียมขึ้นใหม่เพื่อให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติดังกล่าว

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗ ให้วางระเบียบการขอและการอนุญาตเดินเรือยนต์ หรือเรือกลไฟรับจ้างขนส่งคนโดยสารหรือสินค้า หรือรับจ้างลากจูงในทางน้ำชลประทานประเภท ๒ จึงเห็นสมควรออกกฎกระทรวงขึ้นเพื่อให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติม

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการประทานทานหลวง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อกำหนดเงื่อนไขการใช้เรือ แพ ในทางน้ำชลประทานประเภท ๑ และประเภท ๒ วางระเบียบการขอและการอนุญาตเดินเรือยนต์ หรือเรือกลไฟ ในทางชลประทานประเภท ๑ และกำหนดเครื่องมือและวิธีที่จะใช้ในการจับสัตว์น้ำ ตลอดจนกำหนดเขตหวงห้ามจับสัตว์น้ำในทางน้ำชลประทาน เพื่อป้องกันควา

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในขณะประกาศใช้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๐๘) ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ เรือที่ใช้เดินรับจ้างขนส่งคนโดยสารหรือสินค้า หรือรับจ้างลากจูงในทางน้ำชลประทานประเภท ๒ ยังใช้เครื่องยนต์ที่มีขนาดแรงม้าไม่สูงนัก อัตราค่าบำรุงทางน้ำที่เรียกเก็บจาก

ผู้ขอรับใบอนุญาตเดินเรือยนต์หรือเรือกลไฟรับจ้างในทางน้ำชลประทานประเภท ๒ ที่กำหนดไว้ในขณะนั้นจึงเป็นการเหมาะสม แต่บัดนี้ผู้ใช้เรือยนต์หรือเรือกลไฟได้นำเอาเรือที่ใช้เครื่องยนต์ที่มีขนาดแรงม้าสูงมาเดิน ทำให้ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องเสียค่าบำรุงทางน้ำชลประทานประทานสูงขึ้นตามขนาดแรงม้าที่เพิ่มขึ้น ฉะนั้นเพื่อมิให้เป็นภาระหนักแก่ผู้ต้องเสียค่าบำรุงทางน้ำชลประทานประเภทนี้จนเกินไปจึงเห็นสมควรลดอัตราค่าบำรุงทางน้ำชลประทานที่เรียกเก็บจากผู้ขอรับใบอนุญาตเดินเรือยนต์หรือเรือกลไฟรับจ้างขนส่งคนโดยสารหรือสินค้า หรือรับจ้างลากจูงในทางน้ำชลประทานประเภท ๒ ลงกึ่งหนึ่ง